Ogromne chłodnie elektrowni jądrowych wyglądają jakby zajmowały się produkcją chmur, te chmury to czysta para wodna. Elektrownie jądrowe działają podobnie jak zwyczajne elektrownie oparte o inne źródła energii. Główny zadaniem jest wytworzenia ciepła, które ogrzeje i spręży parę wodną i przekażę swoją energię do turbin połączonych z generatorami prądu. Podstawową różnicą miedzy elektrownią jądrową a zwykłymi elektrowniami jest to iż ciepło jest pozyskiwane rozszczepiania nietrwałych izotopów metali (najczęściej uranu) a nie ze spalania węgla czy ropy. Reakcja łańcuchowa zachodzi w momencie kiedy szybko poruszające się elektrony przechodzą przez wodę i zderzając się z jądrami wodoru tracą energię, kiedy już osiągną już odpowiednią prędkość uderzają w jądro atomu uranu i rozbijają je na dwa mniejsze jądra. W momencie rozszczepienia jądra odskakują od siebie z ogromną prędkością i zderzają się z innymi cząstkami oddając swoją energię w postaci ciepła, dodatkowo podczas rozszczepienia uwalniane są dwa lub trzy szybkie neutrony które są wstanie rozszczepić kolejne jądro oraz część energii jest uwalniania w postaci promieniowania gamma. Tak więc reakcja łańcuchowa sama się napędza jednak musi być kontrolowana przez pochłanianie części neutronów przez pręty grafitowe ponieważ bez eliminacji części neutronów doszłoby do rekcji lawinowej takiej jak podczas wybuchu bomby atomowej.
Wracając do reaktora pręty paliwowe są zanurzone w wodzie pod bardzo wysokim ciśnieniem (około 150 atmosfer) a przez tak wysokie ciśnienie woda osiąga temperaturę 300°C. Obieg tej wody nazywamy obiegiem pierwotnym i jest to obwód zamknięty. Ciepło z tego obiegu jest przekazywane do wtórne i dalej do napędzania generatorów. Skroplona woda z napędzania generatorów schładzana jest przez trzeci obieg który jest obiegiem otwartym. Tak w skrócie działa elektrownia jądrowa.
